62. REINA ‘E SU CHELU SOBERANA
(Laerru)
Reina ‘e su chelu soberana
una forte regina in s’Iscrittura.
Che tue nadu non nd’hat e fattu nd’hana
singulare in sa terra criatura.
Vergine pura e casta ses istada
innanti de su partu e de su partu.
E dai altu s’anghelu falesit
e li saludat dai parte divina.
E a s’ora turbada ne restesit
e li nedi: “Non timasa, Maria”.
Isse in mesu, ca fit su minore,
si che colat innanti a adorare,
dai pitzinnu si faghet mazore
cuddos duos già restan che pare.
La ponet a colcare in su fundaju
custa fit un’istalla ‘e bestia,
no teniat manteddu a lu fascare
su notte inie est nadu su Messia.
(Ozieri)
Reina ‘e su chelu Soberana,
ca ses coronigiada in s’Iscrittura,
tue no fisti nada e fattu t’hana
singulare in sa terra criatura.
Virgine pura e casta ses ‘istada
innantis de su partu e poi ‘e su partu,
Deus ti la mandesit s’imbasciada
a vintighimbe ‘e su mese de martu.
E dai altu s’anghelu falesit
e la saludat dai parte ‘e tres bias,
s’anghelu imbasciadore li mandesit
e li nalzeit: “Non timas no, Maria”.
E si l’incarnat s’Ispiritu Santu
e si li mandat su Babbu Divinu,
Maria si nd’allegrat forte tantu,
ponzendeli in s’intragna e in sinu.
Animu forte tenzeit Maria
cun cuddu Deus mannu e poderosu,
si gighene a Giuseppe in cumpagnia
pro babbu protativu e pro isposu.
Amparu avventurosu fit pro te
cante igue non tenia male,
sa notte cando intreit in Bellè
a vintighimbe ‘e su mese ‘e Nadale.
Tzoccamos su portale de amore
a bider si nos podent alloggiare,
tando s’acerat unu servidore
e li da’ sa lissentzia de intrare.
La ponet a corcare in su funnaju,
cudda fit un’istalla ‘e bestias,
chena tender fastizu e né aggaju
su notte inie est nadu su Messia.
Non tenia manteddu a lu fascare
e si catzat su velu dai testa
e si ponet presente a l’adorare,
unu a costazu, unu a manca e unu a dresta.
Tando Maria restat pura e casta
ei s’isposu cantu ei isposa
in cudd’istalla fea, tantu iscura,
s’atzendet tanta luma risplendosa.
Sa manu ‘e su chelu poderosa
ei s’Ispiritu Santu attribuesit,
e da inie andesin a Egittu
Maria cun Giuseppe ei su Fizu.
Meda fastizu si leìt re Eroda
chirchende cudd’istedda orientale,
isse che Deus mannu e ne si cola
che tronu forte e corona reale.
Ca l’happo intesu meda preigare
dai cuddos profetas in sa trona
chi su Messia devìat cumandare
supra sos res e totu sas coronas.
No li palfeit bona sa notiscia
chi meda ne ponzeit in paura
e bi li dimandeit de giustiscia
pro degogliare tantas criaturas.
Iscura cudda mama chi hant perdidos
dai Eroda sos fizos malamente,
creia de nos haere accoglidos
in mesu a totu cuddos innotzentes.
Sos Tres de Oriente si tucchesin
fatt’ei s’istella fin treighi dies
e poi iden inue s’abbascesit:
li ponent fattu e l’incontran inie.
“E pro mirare a tie nois Trese
hamos lassadu tanta zente in pesu.”
Poi si l’imbinujan a sos pese
e li dan oro e mirra cun incensu.
Dai pitzinnu s’est fattu mazore,
imparende sa legge cristiana,
Reina ‘e su Chelu soberana.
Il testo, che viene riportato con diverse storpiature, considerando che la corruzione testuale è elemento peraltro tipico della tradizione orale popolare, ha origine da Ozieri, dove si è conservato integralmente, cantato a ballittu.
È un canto tipico del periodo natalizio.
La melodia di Laerru è tipica di questo centro. Testimone di questo canto a Laerru è Giovanni Denanni, classe 1914, di Laerru, sebbene le sue origini siano chiaramontesi
Ad Ozieri: Reina ‘e su chelu Soberana, viene ricordata e cantata da GIULIANA PUNZURUDU (classe 1914), sorella della più famosa MARIA ROSA PUNZURUDU.