39. SALVE CUSTU CARO LINU
Salve, custu caro linu,
de su sambene innotzente
de Cristos si nd’est pendente
atterremadu.
Pro burrare su peccadu
de sa gulpa originale
dei su favore mortale
cunvertesit.
E isse già ubbiesi
de cuddu fele aggiustadu,
li han sa morte dadu
sos mentzidos.
Autore de sa vida
chin tres giaos l’inclavesin
e pro nois totu pagheit
su criadore.
Pro su carignu de amore
retzeit morte crudele:
binu chinadu cun fele
avvelenadu.
Iss’est mortu e ispiradu,
Gesusu, fizu ‘e Maria,
retzende pro cumpagnia
duos ladrones.
È canto femminile, riservato alle donne, forse perché alla processione erano presenti solo loro. Veniva cantato a due voci il Venerdì Santo durante la Processione de sas chircas mudas (la ricerca silenziosa, perché le campane tacciono). Le donne accompagnano virtualmente la Madonna nella sua ricerca di Gesù.
Su caro linu potrebbe essere una storpiatura, elemento molto comune della tradizione popolare, di caru linu, il velo con il quale la Veronica asciuga il volto del Cristo. Il brano descrive scene della Passione.